Romanca e somnambulit Federico Garcia Lorca Jeshilen, sa ta dua jeshilen Jeshil era. Degë jeshile. Varka tej në det të hapur kali lart atje në mal. Me belin përqark me hije Në ballkon ajo ëndërron mish i blertë, të blertat flokë ndërsa sytë si serm i ftohtë. Jeshilen, sa ta dua jeshilen. Përnën hënës së ciganëve gjërat janë duke e vështruar por ajo nuk mund t’i shohë. * Jeshilen, sa ta dua jeshilen Yje viganë prej bryme vijnë me peshqit-fantazëm që i hapin shteg agimit. Fiku fërkon erën e agut me të ashprat degë të veta dhe mali, si...
